Modern insanın doğadan, kendinden ve duygularından kopuşunu, içe dönük, minimalist ve sarsıcı bir dille anlatan, dönemin lirik şiir zirvelerinden biridir. Birhan Keskin'in dizeleri, kapitalist kentin soğukluğuna karşı insanın kendi "içine doğru" yaptığı hüzünlü bir arkeolojik kazıdır. Sistemin yarattığı yabancılaşmayı çok estetik bir biçimde duyumsatmasına karşın, itirazını eyleme dönüştürmeyen, çaresizliği kabullenen bir edilgenlik barındırır. Mücadele etmekten yorulan aydınların, kendi acılarını kanattıkları burjuva edebiyatının en incelikli örneklerindendir.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.