Kitabı okurken biraz kişiliğimden ödün vermek zorunda kaldım çünkü kitap intihara meyilli bir insana intihar için sebepler sunuyor fazlaca. Saf bir kızın ölen ablasının ardından geçmişine yapışık bir şekilde dolaşması, acılara dayanamayıp sürekli kaçması ve en sonunda kabullenmeyi öğrenip bunlarla başa çıkabilmesi bana bir kızın büyümesini izlemişim gibi hissettirdi. Kitabın mektuplardan oluştuğunu bilmeden almıştım. Ama çok beğendim. Sıradan gibi dursada bence içindeki anlamı çok derindi.