Gerçek bir hikayeden yola çıkılarak yazılmış.
Yıllarca ailesinin istismarına uğrayan bir kız çocuğunun hikayesi. Her şeye rağmen gülen ailesini sevmeye devam eden bir çocuk. Çünkü başka bir dünyayı bilmiyor, ona göre ailesinin normali bu.
Olay Fransa’da geçiyor, bürokrasi orada da aynı buradaki gibi işliyor. Asla çocuğun tam olarak istismara uğradığından emin olamıyorlar, o sebeple de çocuğu çekip ailesinin elinden kurtaramıyorlar.
Biz çocuklara ne yaparsak çocuklar bunu kendi içlerinde normalleştiriyorlar, çok savunmasızlar. O yüzden ben çocuklarıma kızdığım zaman kendimi hep bir dev olarak görüyorum, onlarsa savunmasız ufak canlılar. Böyle düşününce öfkem nispeten küçülüyor. Çünkü gerçekten de öyle, onlar gerçekten de bizim karşımızda çok savunmasızlar.
Çok trajik bir öykü, ama ders verir nitelikte. İnsanın okurken içi acıyor ancak kendisine bir şeyler de katıyor. Bir kitabın en önemli özelliği bu değil midir zaten?
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.