Bir Masanın Etrafındaki Sırlar ve Sıradanlığın Kara Mizahı
Her cuma günü kurulan o sofra, sadece yemeklerin değil, yıllarca biriktirilmiş sessizliklerin de paylaşıldığı bir sahneye dönüşüyor. Bir babanın gölgesinde toplanan kardeşler ve eşleri; her birinin zihninde uçuşan, kimseye söylenmemiş o düşünce balonları... Kitap, bizi o masanın tam ortasına oturtuyor ve her ferdin kendi iç sesini, en çıplak haliyle duymamızı sağlıyor.
Yazar, bu eseri tanımlarken oldukça mütevazı ve mesafeli bir duruş sergiliyor; sarsıcı ya da içinizi ısıtacak sıcacık bir anlatı olmadığını, aksine oldukça "sıradan" bir roman olduğunu dile getiriyor. Sıradan insanların, gündelik iç hesaplaşmaları ve sitemleriyle örülü bu hikayenin "eğlenceli" olmadığını savunsa da, sayfaların arasında dolaşırken bu görüşe katılmamak elde değil.
Çünkü bazen gerçek o kadar çıplak ve o kadar "sıradan" anlatılır ki, bu durum trajikomik bir hal alarak en keskin kara mizaha dönüşür. Yazarın sıradan dediği o iç kavgalar ve dudak büküşler, okurken hem gülümseten hem de "Evet, biz buyuz," dedirten bir ayna tutuyor bizlere. Yazarın aksine; bu sıradanlığın içinde hem çok eğlenceli tınılar hem de yer yer insanı yakalayan bir samimiyet gizli.
Bu yoğun gündem içerisinde, başkalarının zihninde dolaşmak ve o masadaki hayali sandalyelerden birine oturmak bana adeta bir nefes gibi geldi. Eğer siz de sıradanlığın içindeki o absürt mizahı ve insan ruhunun gizli dehlizlerini merak ediyorsanız, bu sessiz ama gürültülü akşam yemeğine davetlisiniz.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.