Uzun zamandan beri dinliyorum Mohsen Namjoo’yu. Bir zamanlar çevirileri çok yaygın değildi; çoğu zaman sadece ezgilerine kapılıp gider, merak ettiğim yerlerde sözlerinin anlamını arardım. Şimdi ise sözlerini daha iyi anlayabildiğim için sanki müziğinin içindeki dünyaya biraz daha yaklaşabiliyorum. Onun şarkılarında sadece bir melodi değil; gelenekten kopmayan ama özgürlüğü arayan bir ruh, bazen sürgünün hüznü, bazen de insanın iç dünyasına dokunan derin bir hikâye var. Dinledikçe fark ediyorum ki bazı sesler sadece kulağa değil, insanın düşüncesine ve kalbine de hitap ediyor.