Körlük- Jose Saramago
Orta kalınlıkta bir roman.
Dil ve üslup açısından çok akıcı olduğunu söyleyemem, kendini mutlaka okutturuyor, bir yandan da yavaş ilerliyor.
Olay akışı; çok çarpıcı bir ütopya üzerine kurulu ama bir yandan da imkansız değil. Uzundur bu denli sarsmamıştı hiçbir kitap beni. Körlük salgınını anlatıyor, devamında bazı olaylar yaşanıyor. Yaşananlar insanlık adına derin mevzular... İnsanın hem gücünü hem çaresizliğini ortaya koyuyor. Kitabın yarısını aştığımda, bir ara bırakmayı dahi düşündüm, sarsmıştı beni. İçeriğini bu denli biliyor olsam okumazdım bile dedim. Filmi de varmış, izle dedi bir arkadaşım ama izleyemem, aklımdan kalbimden vuruldum ben zaten, bu bana yetti:) Bunlara rağmen olay akışı merak uyandırdığı için bırakamazdım, tamamını okudum:) Hikayenin yarım bırakılmamış olmasını sevdim, bir sonuca varma hissi var ki tatmin ediyor.
Psikolojik irdelemeler de var kitapta ve aralara serpiştirilmiş. Bu yazım şekli gayet ustaca geldi.
Önerir miyim?
Psikolojik olarak ağır bir kitap olduğundan, kendini depresif ve yorgun hissedenler okumasın derim. Biraz daha buna hazırsanız okuyun.
Seka***
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.