Meltem annesi tarafından terk edilen, babası tekrar evlenince babaannesi ve dedesi tarafından büyütülen bir genç bir hanımdır. Yeni tanıştığı Fırat miras işi için gideceği iki günlük tatile onuda çağırınca yolları Selime Teyze ile kesişir.
İki yarım kalmış insan birbini bulunca dökülür yürek yorgunlukları bir bir.
Meltem'in eksik geçirdiği çocukluğu ile Selime teyzenin yarım kalan hayat hikayesinin aslında birbiriyle bağlantısı vardı. Meltem annesinin yokluğuyla, Selime Teyzede çok sevdiği eşinin kaybıyla hayattan bir şekilde koparılmışlardı.
Artık eksik insanlardı ne çevrilerine yararları oluyordu ne de kendilerine.
Tesadüfen buluşan bu iki yaralı yürek dillendiremedikleri bu acılar belki de yaralarının en büyük merhemiydi onlar birbiriyle konuştukça hayatlarında hiç bakmadığı yönleri gördüler, birbirine umut oldular, fark etmelerini sağladılar.
Sevgi kaynağını kaybedip hayata küsen Selime Teyze ve sevginin kaynağı olan anneden beslenemeyen Meltem'in yıllarca sustuklarının anşaldığı kişiyi bulunca derin bir iç döküşüne şahit oluyoruz.
Yazardan okuduğum ilk kitap kesinlikle son olmayacak çünkü anlatımı, duyguyu derin ve içten anlatımıyla hissettirmesi şahaneydi.
Zamanın gerçekliğini anlattığı bu hikaye aslında çokça bizden, derin ve etkileyici.
Okuyun ve okutun bu güzel kitabı.
Yaşlı insanların onlarla birlikte yaşlanan bütün eşyaları gibi, ben de yaşlanarak geçiriyordum çocukluğumu. Hayat böyle akıp gidecek sanıyordum.
"Evladım" dedim - yaşlılar herkese boş yere evladım demez, evladından hayır gelmeyeceğini bilince herkes senin evladın olur -
Onlarınki seçilmiş yalnızlık, benimki ise doğuştan.
Dönecek yeri olanlar terk etmekten korkmuyor belki de.
İnsan sanıyor ki kıyamet bir kerede kopacak belki herkesin kıyameti ayrı ayrı kopuyordur benim kıyametim oyun koptu.
Bakımı olmazsa yıkılır ev. Bakımı olmayınca insan da yıkılır. İkisi birbirine dayanarak olacak ki ikisi de yıkılmasın. Ev insanın en büyük yoldaşı.
@serminyasarofficial
@dogan_kitap
#altıharflibirtatlı
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.