Kitap için yapılacak en iyi yorum şu olur sanırım; geçmişte aşka dair bir yara, bir boşluk varsa o kapanmıyor. En güzel hayat gelip altın bir tepsi ile insanoğlunun önüne sunulsa, hayatın baharı içinde, doğan güneşin, açan çiçeklerin arasında ömür de geçse hep içimizde bir yerlerde geçmişte yağan bir yağmurun altındaki sızımız bizi hep gelip bulur. Murathan Mungan sanırım bu konuda en güzel yorumu yapmış olabilir. "İnsan yaşamı boyunca en eski anısı arar" çocukluğumuzda olan tadı, yaşadığımız ilk heyecanı, düşlediğimiz ilk aşkı hep hayatımızda olan güzelliğin içinde arıyoruz. Ama bulmakla da kapanmıyor bu, çünkü o an ne o eski an, ne biz o eski biz. Kitap kolayca okundu, cinsel metinlerin olduğu bir çok yer olsa da bu düşünceleri bıraktı geriye. İçimizdeki kimsenin haberinin olmadığı, hiçbir şeyle dolmadığı, hiçbir zaman kapanmadığı o şey, hep bir yanımızda olacak.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.