Eski bir kitabı açtım konuşuyordu zaman, sayfaları anı kokuyordu. insanlar gider, zaman geçer, sesler kaybolur ve geriye bazı anlar kalır. Ne güzel demiş Cahit Zarifoğlu:
Anılar defterinde gül yaprağı
Gibi unutuldum kurudum
Başıma düşmüş sevda ağı
Bir başıma tenhalarda kahroldum
Sen kimbilir, rüzgârlı eteklerinle
Kimbilir hangi iklimdesin, ben
Sensiz bu sessizlikle Cahit Zarifoğlu
Deli gibiyim sensiz
Bu sessizlikle..."
Yedi Güzel Adam