Yazarımız, ana karakteri Yozo üzerinden, insanın "insan topluluğuna" dahil olma çabasının ne kadar beyhude ve yorucu olduğunu anlatır.Ama bir de toplumsal gerçekçi bir bakış açısından kitaba bakmak gerekirse Yozo, geçim derdi olan, her gün ekmek kavgası veren bir işçinin veya köylünün sahip olamayacağı bir varoluşsal lüks içinde yüzer. Karnı tok, sırtı pektir; babasından gelen parayla hayatını idame ettiririr.Ama Yozo’nun intihar girişimleri, alkol bağımlılığı ve kadınlarla olan sorunlu ilişkileri; aslında yetişkinliğin getirdiği sorumlulukları alamayan, şımarık bir ruhun nihilizm arkasına saklanması gibi okudum ben şahsen.Her ne kadar okuması zevkli bir kitap da olsa bazen ana karaktere bu sebepten ötürü sinirlendim diyebilirim.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.