kitabı okurken açıkçası çok zorlandım. Metnin içinde sık sık başka şair ve yazarlardan yapılan alıntılar vardı. Bu alıntılar tek tek güzel ve etkileyici olsa da, kitabın kendi sesini biraz bastırmış gibi hissettirdi. Bir süre sonra kitap bana bir düşünce veya şiir kitabından çok, aforizmaların art arda geldiği bir derleme gibi gelmeye başladı.
Vermek istediği mesajlar aslında kıymetli; insan, hayat ve vicdan üzerine söylediği sözler güçlü. Fakat birçok noktada zaten benzer şeyleri düşündüğümü fark ettim. Bu yüzden okuma boyunca yeni bir keşif duygusu yaşayamadım ve metin yer yer bana tekrar hissi verdi.