Üstümü Başımı Yırtmamak İçin Kendimi Zor Tuttum :)
Mario Mazzanti’nin daha önce Şah Mat ve On İçimdeki Katil (444 Basamak) romanlarını okumuş ve özellikle psikolojik tahlilleri açısından başarılı bulmuştum. Mazzanti’nin en sevdiğim yönlerinden biri de romanlarının hacim olarak okuru yormaması. Bazı polisiye yazarlarında 400 sayfalık bir roman, yoğun betimlemeler ve tasvirler yüzünden çok daha uzunmuş hissi yaratabiliyor. Mazzanti’de ise bunun tam tersi bir durum var; yaklaşık 350 sayfalık bir romanı çok daha kısa sürede, oldukça akıcı bir şekilde okuyabiliyorsunuz. Bu elbette biraz da okur refleksiyle ilgili; kimisi yoğun tasvirleri sever, kimisi de tempolu bir anlatımı tercih eder.
Roman, polis memuru Sensi’nin psikiyatrist Claps’ten yardım istemesiyle başlıyor. İşlenen cinayetlerin ardındaki psikolojiyi anlamak için polisin bir uzmandan destek alması fikri polisiye romanlarda sıkça kullanılan bir yöntem. Hikâye de bu noktadan sonra oldukça sade ve hızlı bir şekilde ilerliyor.
Okurken bir noktada aklımdan şöyle bir düşünce geçti: Hikâyede iki çocuk üzerinden çok daha karanlık bir polisiye kurulabileceğini düşündüm. Bu, romanın o yöne gideceğini tahmin ettiğim anlamına gelmiyor; sadece bir yazar refleksiyle böyle bir ihtimalin güçlü olabileceğini düşündüm. İlginç olan şu ki roman gerçekten de bu karakterleri merkeze alarak ilerlemeye başladı ve bir süre sonra karanlık bir yöne doğru gitti. Tek bir farkla; spoiler olduğu için en altta açıklıyorum.
Buradaki asıl mesele tahmin etmek değil. Polisiye romanlarda okurun şüphe duyabileceği küçük ayrıntılar, yani kırıntılar olması gerekir. Okur bu ipuçlarını görür, bazen yanlış yorumlar ama hikâyenin içinde olduğunu hisseder. Bu romanda ise böyle kırıntıların neredeyse hiç olmadığını söylemek mümkün.
Oysa roman içinde merak uyandıran başka bir ihtimal de vardı. Özellikle ikizlerden Elisa karakteri üzerinden çok daha karanlık ve psikolojik bir hikâye kurulabileceğini düşündüm. Hikâyenin o yönde ilerleyip ilerlemeyeceğini merakla bekledim; fakat bu potansiyel pek kullanılmamış.
Buna rağmen romanın tamamen başarısız olduğunu söylemek haksızlık olur. Kitap oldukça akıcı ilerliyor ve özellikle sonlara doğru tempo belirgin biçimde yükseliyor. Katilin geçmişinin açıklanması fena değil; fakat karakteri hikâye boyunca neredeyse hiç tanımadığımız için bu açıklama çok güçlü bir etki yaratmıyor. Profil çıkarma tarafında Claps önemli bir karakter olsa da polis ekibinin zaman zaman geri planda kalması dikkat çekiyor.
Sonuç olarak Öldürmek İçin Mükemmel Bir Gün, akıcı yapısı sayesinde rahat okunan bir gerilim romanı. Ancak özellikle zekice kurulmuş polisiye kurgular arayan okurlar için bazı eksikleri olduğu da söylenebilir. Hikâyenin içinde zaten güçlü bir trajedi varken çözümü dışarıdan bir karakterle getirmek bana biraz “komşudan twist almak” gibi geldi :) Bu yüzden final beni şaşırtmaktan çok, ikna etmeye çalışan bir sürpriz gibi hissettirdi.
Spoiler: Hikâyedeki çözüm, roman boyunca tanıdığımız karakterler üzerinden değil, hikâyede neredeyse hiç yer almayan bir karakter üzerinden geliyor. Bu da finaldeki sürprizin etkisini benim için zayıflattı. Aslında daha karakterleri bile tanımadan aklımdan geçen olasılığa benzer bir sona bağlanıyor; fakat kitapta neredeyse hiç bulunmayan bir karakter işin içine girince “buna gerçekten gerek var mıydı?” diye düşünmeden edemedim.
Aslında bazı polisiyeler için esprili bir formül vardır:
Bir gizem yarat, birkaç ipucu veriyormuş gibi yap —ki çoğu zaman o da verilmez— tempo yükselsin, okur son sayfalara gelsin ve sonunda hikâyede neredeyse hiç yer almamış bir karakteri katil olarak çıkar. Okur da “wow, hiç beklemiyordum” desin; ama kimse dönüp “zaten bunu nasıl tahmin edecektik?” diye sormasın.
Siz bana bakmayın, ben biraz takıntılı bir okurum; polisiye romanlarda kırıntı aramayı seviyorum. Keşke ben de bazen sadece okuyup geçebilsem :) Bu yüzden en doğrusu romanı okuyup kendi kararınızı vermeniz.
··
649 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mario Mazzanti kitaplarıyla buluşmama siz vesile olmuştunuz.Hocam,kolayı sevmezsiniz siz hep neden, sonuç,karakter bu veriler dolu olucak.Bu arada bu kitapla ilgili yaptığım kendi yorumuma baktım da güldüm hocam...
Maalesef hocam. Hiç bir şeye takılmadan, keyfini çıkartarak okumayı o kadar çok isterdim ki :) Evet incelemenize baktım bulamadım, sildiniz mi yoksa :)
Eğer dilbilgisi yanlışları anlatım bozuklukları ve mantık hatası yoksa seve seve okurum 🙃