Gerçeğin Tokadı
Kitapta en sevdiğim kısım düşünceler ve duyguları anlatırken kullanılan benzetmeler oldu. Düşüncelere dair; kafamızın içinde sürekli dönüp duran ve rahatsız olduğumuz düşüncelerimizi bir kuş gibi düşünüp özgürce gelip gitmelerine izin verdiğimizde ve bir kuşun havada serbestçe süzülüp uzaklaşması gibi uzaklaşmalarını sakince beklememiz tasviri çok anlamlıydı. Bunun yanında düşüncelerimizin kancaya takılmış( act metaforu) bir balığın çırpınması gibi hayal etmek ise oldukça bunaltıcıydı. Özetle düşünceleri bir balığa mı bir kuşa mı benzeteceğiz? Bir kuş gibi hayal edip düşüncelerin gelip geçici olduğunu ve serbestçe dolaşıp gitmelerine izin vermeyi düşünmek bile düşünceler üzerine rahatlatıcı bir sayfa açıyor.
Duygular üzerine; öğretmen-sınıf benzetmesi durumu somutlaştırarak özetleyen bir benzetme olmuş. Kendimizi öğretmen, duygularımızı sınıftaki öğrenciler olarak düşünürsek. Duygularımızı sınıfta başı boş halde bırakıp gidersek sınıfın hali ne olur? Bu örnek de duygularımızı görmemizin,tanımamızın ne kadar önemli olduğunu vurguluyor. Görülmeyen, tanınmayan, içinde bulunulmayan bir sınıfın çıkaracağı kaos gibi duygularımızı da bir sınıfın kapısını çekip çıkar gibi yalnız bıraktığımızda içimizde
bir kaos oluşabiliyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.