Nazım'ın DehasıŞiir
Bence Nazım Hikmet'in sanatsal dehasının en büyük göstergesi Güneşi İçenlerin Türküsü ya da Yaşamaya Dair gibi her dizesiyle insanı büyüleyen, her satırında seni giderek coşturan efsane şiirlerinde değil. Hayır. Nazım'ın dehası, bu kitapta da sıkça gördüğümüz kendi standartlarına göre ortalama, o an aklına bir şeyler geldiği için karaladığı şiirlerinin içine dahi random bir şekilde insanı dumura uğratan mükemmel dizeler yerleştirebilmesi.
Sebastian Bah'ın 1 Numaralı Dominör Konçertosu şiirine bakalım örneğin: Nazım'ın 1958 yılında Varşova'da yazdığı, hayatın düzenli tekrarlardan oluştuğunu ama aslında bu tekrarların her birinin kendine özgü olduğunu anlatan güzel bir felsefeye sahip ama edebi olarak oldukça ortalama bir şiir. Muhtemelen göl kenarında kitap okurken bir anda aklına gelmiş ve orada hızlıca karalamış.
Ancak Nazım bir anda şiirin ortasında bugün neredeyse 70 yıl sonra bile hala dünyanın her tarafındaki devrimciler tarafından okunan şu efsane dizileri yerleştiriyor ve aklınızı başınızdan alıyor:
Yürümek iyiye, haklıya doğruya
dövüşmek yolunda iyinin, haklının, doğrunun
zaptetmek iyiyi, haklıyı, doğruyu.
Nazım'ın şiirlerine baktığınızda böyle bir anda beliren ve sizi derinden etkileyen dizeleri sıkça bulacaksınız ve bence ölümsüz komünistimizin en büyük alametifarikası bu. Hiç zorlanmadan, random bir şekilde aklınızı başınızdan alan dizeleri şiirlerine serpiştirmesi...
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.