Yazarımız tüm duygularını vererek, çoğunluğu sıradan mesleklere sahip, kıyıda köşede kalmış insanların hikayelerini ışık tutmuş aynı zamanda savaş sırasında eski Osmanlı yerine yeni Türkiye ve Göç ‘e yer vermiş kaleminde…
Kalaycı
Osmanlı köyü Levissi ‘de Rumlar ile Türklerin dostluğu candan ötedi. Ticaretleri komşuluk samimiyetleri aşırıydı. Türkler ocaklarında pişen bazlamaları Rumlara verirken, Rumlar da incir rakılarını Türklere ikram ederdi. El emeği zanaatkarlık işleri daha çok Rumların elindeydi, tarım işleri de türklerin elinden gelirdi. hayatın yükü ile iki büklüm olmuş, çok sayıda yaşlı insanlar vardı küçük çocuklar hamile kadınlar, insanlara yolculuk güzel gelirdi ama göç ne yazıkki öyle değildi Osmanlı ölmüştü
yeni Türkiye doğmuştu göç başlamıştı yeni Türkiye’de Hristiyanlara Rumlara Yunanlara yer yoktu yaşanmışlıkları kanlanmış gözleriyle ağlayarak iskeleye ulaştılar nasıl olsa dönüş olmayacak bir yolculuktu bu acı dolu vedanın dostlukların komşulukların hatıraların vedasıydı…
21 hikayede beni en çok etkileyen tıpkı kitabın ismi gibi olan kalaycı’ydı…
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.