Mutlu yapay bir toplumda yaşamak mı yoksa gerçek bir toplumun iyi ve kötü bütün yanlarıyla hayatını sürdürmek mi?
Mutluluk hepimizin istediği ve bir çok defa ulaşmak için çaba sarf ettiği bir duygu olarak değişmezdir. Ancak hayatın gerçekleri içerisinde olumlu ve olumsuz olarak gördüğümüz her şey kaçınılmaz olarak var. İçgüdüsel olarak acıdan kaçar hazza ulaşmaya çalışırız. Hazzı ön plana alıp sadece bunun için çalışan bir toplum düzenini hepimiz isteriz ancak bunun doğal süreç içerisinde gelişmesini bekleriz. Doğum kabullendiğimiz benimsediğimiz ve sevdiğimiz bir şeydir ancak yaş almak yaşlanmak ve ölüm yaşadığımız sürece hep öteleyeceğimiz ve görmek istemediğimiz şeylerdir. Hep olmamasını isteriz ama geçmişten bugüne bunlardan kurtulabilmemiz de mümkün olmamıştır.
Bütün toplumsal düzeni ve haz arayışımızı bir kenara bırakıp hayal edelim doğum yok bebekler yapay tüplerde dış ortamda var ediliyor.
Toplumsal düzen içerisinde aile kurumu yok haliyle aile kurumu olmadığı için kimse evlenmiyor kimse kimse ile uzun soluklu tamamen duyguya dayalı bir ilişki yaşamıyor. Toplumsal düzen içerisinde herkes herkes içindir. Yaşlanmak ve kırış kırış bir cilde sahip olmak yok. Anne ve baba gibi kavramlar müstehcen sözcükler olarak kabul edildiği için telaffuzu pek de mümkün olmayan ve kullanıldığında kullanan kişi açısından utanç olarak kabul edilen kavramlardır. Cinsellik herkes için olan ve açık yaşanması gerektiği kabul edilen ve herkesin yaşaması gereken bir şey olarak kabul ediliyor. Şu an ki dünya düzeni ile karşılaştırıldığında devletlerin bu olguları bir kontrol mekanizması olarak kullandığını hepimiz kabul ederiz.
Olumsuz durgulara yer yok olumsuz bir duyguya kapıldığınız taktirde Soma denen uyuşturucu bir madde ile hemen bu duygulardan kurtulup rahatlama sağlayabiliyor.
Toplum katı bir sosyal sınıflandırma ile herkesin görev ve sorumluluklarının belirli olduğu bir şekilde dizayn edilmiştir. Davranış üzerine bir bilinç ve öğrenme geliştirmekten ziyade herkesin sosyal sınıf ve yapacağı işe göre çocukluk döneminden itibaren şartlandırılması toplumsal yapının devamını sağlayan en önemli etken. Zeka seviyesi başından beri yapay olarak belirlenmiş ve her şey tamamen robotik bir düzen içerisinde devam etmektedir. Tamamıyla çok zeki ve herkesin lider ruhlu olduğu bir toplumda düzenin devamının mümkün olmadığını da bir kez daha anlıyoruz. Optimum toplum kabul edilen ve devam edebilecek olan düzendir.
Devlet kontrol mekanizması hep mutlulukla ve sağlanan imkanlarla kendini gösterip devam ettirebiliyor. Devletin en güçlü zor kullanma aygıtı olma hali demir yumruk güvenlik ve sert politikalar gibi geleneksel yöntemler olabildiğince uzakta tutulmuştur. Tahayyül edebileceğimizin ötesinde bir toplum herkesin halinden memnun olduğu şikayet edilmeyen ve kısacası her tarafından mutluluk saçan bir yaşam:))
Kitabı fazlasıyla beğendiğimi söyleyebilirim dili yalın okunması kolay ve konu bakımından bugün memnuniyetsizlikle karşıladığımız bir çok duruma karşı bakış açımızı değiştirebilecek bir olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle tavsiye ederim iyi okumalar.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.