açıkçası önce kapağından başlamak istiyorum. yani her filmi çıkan kitabın kapağı film posteri olmak zorunda değil. kitabın kendi orijinal kapağı o kadar güzel ki. konusuna gelince, açıkçası beni bu kadar içine çekmesini beklemiyordum. çünkü çok sıkıcı geldi ilk başta, hatta ne okuyorum falan dedim ben. ilk cümleyi okuduktan sonra acaba yanlış kitap mı diye birkaç kez kontrol ettim. kitap iki bölümden oluşuyor ve sanırım ben, o ilk bölüm bitip ikinci bölüme geçti ya, işte o arada kitap böyle sanki kalbime hançer sapladı, çıkardı ve şimdi anladın mı dedi...bir yanım kurgu bu, yaşananlar böyle değildi, yazar kendi hayal gücünü kullanmış diyor, bir yanım acaba böyle mi oldu diye deliriyordu...zaten sonrasında elimden bırakamadım. nasıl bitecek diye merakla okudum. bittiğinde ikinci kez hançeri sapladı ve bitti dedi. yazmak istediğim daha çok şey vardı ama hepsi şimdi anlamını yitirdi. okuyun. okutturun. kazandığı ödülü de sonuna kadar hak etmiş... filmi de var...valla kitaptan sonra filmini izler miyim bilmiyorum ama belki ama bu kitap mart ayına güzel bir damga vurdu. seni unutmayacağım, hamnet...çünkü ne baban unuttu ne annen. hatta yüzyıllar sonra bile seni biliyoruz biz.
"Sakın beni unutma."
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.