Başkalarının acısına günlerce aglayan insanlar için asla okunmaması gereken bir kitap bu, defalarca keşke okumasaydım dedim ve gerçekten de çok pişman oldum. Bu hikayenin gerçek oluşu, Daina'nın blr yerlerde gercekten var olmuş ve minik bedeninden ruhuna her zerresiyle işkenceye maruz kalmış olması, onun çaresiz tiz kahkahası ve her şeye ragmen gülen gözleri beni mahvediyor. Koskoca bir "Neden?" sorusu oturuyor üstüme. Neden, bunu Daina'ya yaptılar, 4 çocuklu bir aile neden ısrarla bir cocuguna işkence yapar, diğerleri nispeten daha acısız bir hayat sürmüşken neden Daina? Bu cevapsız soru kalbime sayısız iğne batırıyor gibi. Daina'yı herkesin görmesi ama kimsenin elinden bir şey gelmeden onun göz göre göre yok edilmesi bana Narin, Leyla, Ecrin, Eymen gibi onlarca cocugun da uğradığı işkencelerdeki o elden bir şey gelmeyişin katlanılmaz çaresizliğini anımsatıyor. Dünya ağrısı bana ağır geliyor.