Gönderi

Yazmamı rüzgâr aldı ama derdim olduğu gibi yerinde kaldı. Böcekler dağda değil içimde öttü. Güneş benim üzerimde doğup battı. Ölmedim. Ama yaşadığım da görülmedi dünya üzerinde.
Sayfa 126·Kitabı okudu
Edebiyat
·
44 Gösterim
1 Yorum
Şimdi sahiden izini bulmuşken bile canlanmıyor ayaklarım. Dikkatle gerilip atılmıyor avına. Gövdem benim değil ki artık. Sen gittiğinden beri vazgeçtim canımdan. Bu eller başkasının elleri, bu kulaklar nasıl böyle paslı, bu ayaklar hep başkasının yolunu yürüdü sanki.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.