Yedi Boş Ev, Samanta Schweblin’in evler etrafında kurduğu yedi ayrı öyküden oluşuyor. Her biri farklı karakterleri ve durumları anlatıyor olsa da öyküler arasında görünmez bir bağ var: delilik meselesi. Kitaptaki karakterlerin çoğu ilk bakışta akıl sağlığı yerinde olmayan insanlar gibi görünüyor – ya da gerçekten öyle mi?
Yazar tam da burada okuru düşünmeye zorluyor. Nedir delilik? Aklı sağlıklı ya da sağlıksız kılan sınırı nerede çizmek gerekir?
Yazarın yarattığı karakterler bu sorunun etrafında dolaşırken okuyucunun zihnini epey kurcalamayı başarıyor.
Daha önce okuduğum Kurtarma Mesafesi kısa roman kitabında da benzer bir his bırakmıştı yazar; fakat bu kitapta sanki bu soru daha açık bir şekilde karşımıza çıkıyor.Okuru daha ilk cümleden içine çeken bu yoğunlukta kısa öyküler yazmak her yazarın harcı değil .
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.