II. Dünya Savaşı'nda Hiroşima'ya atılan atom bombasının yıkıcı etkisini, 12 yaşındaki bir çocuğun gerçek yaşam öyküsü üzerinden anlatan bir kitap. Sadako, atletizm takımına girmek isteyen, koşmayı çok seven hayat dolu bir çocukken; bombadan on yıl sonra "atom bombası hastalığı" denilen lösemiye yakalanıyor.
Kitabın en vurucu noktası, Sadako'nun o meşhur Japon inancına tutunması. Eğer kağıttan bin turna kuşu katlarsa iyileşeceğine inanıyor ve hastane odasında var gücüyle buna odaklanıyor. Onun bu çabası, aslında savaşın ve hastalığın ortasında insanın umuda ne kadar muhtaç olduğunun bir kanıtı gibi. Savaş bitti denilse bile etkilerinin yıllar sonra çocukların hayatını nasıl yarım bıraktığını görmek insana ağır geliyor.
Bu kitabı kardeşimle birlikte okuduk. O da Sadako ile aynı yaşta. Bu yüzden hikaye beni biraz daha fazla etkiledi. Sayfa sayısı az, bir oturuşta bitiyor ama hissettirdikleri çok daha derin. Aslında kitabın ruhunu şu alıntı çok iyi özetliyor:
-Ölmek insanın canını yakar mıydı?
Yoksa uykuya dalmaya mı benziyordu? 
Eleanor Coerr
Eleanor Coerr
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.