Yine 1800’lü yılların klasik bir edebi eseriyle karşı karşıyayız. Bu defa kuşak çatışması görüyoruz. Oğullarına oldukça düşkün babalar ve onların nihilist, her şeyi boş veren ve gereksiz bulan oğullarını okuyoruz bu romanda. Romantizmi bile gereksiz bulan bir nihilistimiz, aşk kendisini bulunca tabii içten içe işler değişiyor. Yazarın bazı yerlerde okuyucuyla direkt olarak konuşması, benim sık karşılaştığım bir durum değildi. Sanırım bu durumun beni çok hoşnut etmediği kanısına vardım. Ben daha çok romana tamamen dalmak ve içine ışınlanmak, o dünyadan başka bir ses duymak istemiyorum sanırım.
Genel olarak söyleyebilirim ki kitap güzel bir klasik Rus romanıydı.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.