Okurken Romanın kahramanı olmakEdebiyat
Kürk Mantolu Madonna’yı okurken gerçekten çok güzel hisler yaşadım. Sanki romanın kahramanlarından biri bendim. Bu nasıl bir tesirdir… Bu eseri okurken; hissedebilmenin, duyabilmenin, görmeden dokunmanın, dokunmadan hissedebilmenin hazzını yaşadım.
Sanki Rauf Bey’in yerinde ben dolaştım yağmurlu Berlin gecelerinde. Kitabı bitirdikten sonra insan olduğum için kendimle gurur duydum; duygularımın tazeliğiyle, hislerimin derinliğiyle… İşte yaşamın içinde bunun için varım diye düşündüm: sevmek için.
İliklerimin her zerresinde hissedebilme ihtimaliyle yaşamak ne büyük bir mucize. Bu yazıyı yazarken bile okuduğum anlara geri dönebiliyorum. Kürk Mantolu Madonna romanını o kadar çok sevdim ki tiyatrosuna bile gittim; orada da bambaşka duygular yaşadım.
Belki bırakılsa bunun için günlerce yazabilirim. İyi ki edebiyatı seviyorum, iyi ki bu eseri Sebahattin Ali bize kazandırmış. İşte insan böyle bir şey… Öldükten sonra bile eserleriyle yaşayabiliyor. Kendisine Allah’tan rahmet diliyorum
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.