Zülfi LİVANELİ'nin bugüne kadar okuduğum 10. Romanı oldu. Hani bir söz var "demiri demirle
dövdüler ;biri sıcak ,biri soğuktu. İnsanı insanla
kırdılar;biri aç ,biri toktu." Bu söz kitabın özeti diyebilirim. Hangi siyasi görüşe sahip olursak olalım, hiçbirimiz aynı olmak zorunda değiliz. Lakin kurunun yanında yaşın yandığı arsız bir düzenin, parçalarıyız...Zülfi LİVANELİ'nin bıçağı normalde çok keskinken bence bu kitap diğer kitaplarının gerisinde kalmış. Öncelikle kitap isminin kitaba çok uyumlu olduğunu söyleyemem. Leyla ve Selim'in daha detaylı anlatılmasını isterdim. Anlatım da yalın bir dil kullanılmış ama sıradanlıktan da geri kalınmamış bir kitap oldu benim için... Ya da şöyle diyebilirim Kardeşimin Hikayesi, Leyla'nın Evi, Serenad ve Huzursuzluk büyük etki bıraktığı için bu biraz baş ağrısına iyi gelmeyen ama ağrıyı biraz durduran "parol" gibiydi...
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.