Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş adlı romanında José Saramago çok sıra dışı bir fikirden yola çıkıyor: Bir ülkede insanlar bir gün aniden ölmemeye başlıyor. İlk bakışta bu durum büyük bir mucize gibi görünse de insanlar bu durumu bayraklarla karşılasa da roman ilerledikçe bunun aslında toplum için ne kadar karmaşık ve rahatsız edici sonuçlar doğurduğunu görüyoruz.
İnsanlar ölmediğinde hastaneler dolup taşıyor, yaşlılar sonsuz bir bekleyişe mahkûm oluyor, devlet sistemi ve din kurumları sarsılıyor. Yani Saramago, ölümün yokluğunun bile insan hayatını kaosa sürükleyebileceğini gösteriyor. Bu noktada kitap bana şunu düşündürdü: Ölüm hayatın düşmanı değil, düzeninin bir parçası.
Saramago’nun dili de oldukça kendine özgü. Uzun cümleler, az noktalama ve diyalogların akışın içinde verilmesi başta biraz zorlayıcı olsa da, bir süre sonra metnin ritmine kapılıyorsunuz. Bu anlatım tarzı da sanki düşünceler arasında dolaşıyormuşuz hissi veriyor. Farklı bir kitaptı her yönüyle. Okumak isteyenlere keyifli okumalar dilerim. Kitapla kalın.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.