"İnsan ölen çocuğunun gözlerini nasıl kapayabilir?"
(Sayfa: 208)
Roman, 1596’da 11 yaşında hayatını kaybeden Hamnet’in ölümünün, ailesi ve özellikle annesi üzerindeki etkisini anlatıyor. Yazar bu olayı alıp kayıp, yas ve hatırlama üzerine derin bir edebi anlatıya dönüştürmüş.
Kitapta Shakespeare’in kendisi arka planda kalıyor; merkezde daha çok eşi Agnes ve annenin yaşadığı büyük yas var. Roman, ünlü bir yazarın hayatından ziyade, bir annenin evlat kaybıyla yüzleşmesini anlatan insani bir hikâyeye dönüştürülmüş.
Yazar doğayı, duyguları ve mekânları oldukça yoğun betimlemelerle aktarmış. 16. yüzyıl İngiltere’sinin gündelik hayatı, inançları ve salgın korkusu (veba) romanın dokusuna işlenmiş.
En etkileyici yanı, bir çocuğun ölümünün yalnızca bir ailenin trajedisi olmadığını; bazen bu acının, sanatın içinde yeni bir biçimde yaşamaya devam ettiğini anlatıyor. Yani O’Farrell, Hamnet’in ölümünün dolaylı olarak 'Hamlet' trajedisinin duygusal kaynağı olabileceğini ima ediyor.
Hamnet, klasik anlamda olay odaklı bir roman değil; daha çok duygu, atmosfer ve iç dünyaya odaklanan edebi bir metin. Bu nedenle yavaş ilerleyen bir kitap. Ancak dilin inceliği ve yasın anlatılışındaki derinlik, romanı oldukça etkileyici kılmış. Özellikle insanın iç dünyasını ve acının zamanla nasıl şekil değiştirdiğini anlatma konusunda güçlü bir eser.
İyi okumalar.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.