Momo benim için sadece bir hikâye değildi; sanki birisi omzuma dokunup “yavaşla” dedi. Okurken fark ettim ki bazen hayatın içinden o kadar hızlı geçiyoruz ki yaşadığımızı bile unutuyoruz. Momo’nun insanları gerçekten dinleyebilmesi bana küçük ama çok güçlü bir şeyi hatırlattı: Birine gerçekten kulak vermek bile dünyayı değiştirebilir. Kitap boyunca Momo’nun kurduğu dostluklar da bana arkadaşlığın aslında çok büyük şeyler gerektirmediğini gösterdi; bazen sadece yanında olmak, dinlemek ve paylaşmak yetiyor. Kitap bittiğinde içimde garip bir sakinlik kaldı; sanki zaman biraz daha genişledi. Sanırım Momo bana zamanın aslında kaybedilecek değil, hissedilecek bir şey olduğunu ve gerçek dostlukların da o paylaşılan anların içinde büyüdüğünü öğretti.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.