Fahrenheit 451 bana göre hâlâ güncel çünkü kitapların yakılması aslında sadece bilginin yok edilmesini değil, insanların düşünmekten ve hissetmekten uzaklaşmasını anlatıyor. Kitaptaki konuşan duvarlar ve sürekli akan içerikler, bugün ekranlarla kurduğumuz bağı ve sessizlikten kaçışımızı fazlasıyla hatırlatıyor. Artık bilgi eksikliğinden değil, bilgi bombardımanından yoruluyor; her şeyi çok hızlı tüketirken çok az şeyi gerçekten hissediyoruz. İnsanların uzun düşüncelere, derin sohbetlere ve sorgulamaya tahammülünün azalması kitabın distopyasını bugüne daha da yakınlaştırıyor. Bu yüzden Ray Bradbury bana göre geleceği değil, insanın düşünmeyi bıraktığı her dönemi anlatmış gibi geliyor.