Sezgin Kaymaz yine muhteşem bir kurguyla beni duvardan duvara vurdu. Özellikle hayvanlara normal bir insan gibi karakter giydirip onları duyguları olan konuşan düşünen varlıklara dönüştürmesi harika gerçekten. Bu kitabı 1999’da basmış nasıl gözden kaçmış neden bu kadar az kişi tanıyor yazarı bilmiyorum.
Spoiler olacak ama bunu yazmadan bitirmek istemiyorum. Şu yazdığı beni mahvetti:
Herkes yaşadı, Lucky öldü . . . Lucky öldü .. . Lucky öldü . . . Lucky
öldü ...