Kur'an-ı Kerim incelemesi diye bir şey yok da. İşte. Kur'an ile kendini incelemeye alma olabilir belki. Galiba ben ilahiyat fakültesine girişimden daha cahil çıkacağım. Sanki amaç da buymuş gibi hissediyorum. Kur'an'ı anlamanın zorluğundan değil de arapça bilmemenin duvarına her seferinde daha sert çarpıyorum. Binlerce tefsir rivayetini zaten okuyamam da hadi okudum diyelim nazil olduğu andaki bağlamı yakalamam için o dil şart. Tabii ki yine kenardan devam edebilirim, iman inanç ahlak ibadet. Tamam. Ama işte anladığım bazen yetmiyor. Belki Türkçe 200lerde meal var. Ama bu yeterli yolmuş gibi gelmiyor bana. Yetene yeter de.
Biraz anlamak zor bence. Hiç anlamayanları kınayıp duruyorlar da yarım anlamak daha iyi değil. Tabii ki meal okuyacağız, bununla en azından talebi biliyoruz. Ama bazen çok rahatsız olduğum şeyler görüyorum, bir ayeti öyle uyumsuz uygunsuz bir durumla paylaşıyorlar ki üzülüyorum. Hoş ben insanlar nerede kimle ne yapıyor elhamdülillah bilecek ortamım yok ama şu 1000kitap bile çöp oldu artık. Saçma sapan paylaşımlar çarpıyor bazen gözüme. Olmasa iyi. Burayı da terk etmeyiz günün sonunda inşallah. Neyse. O konu kilit.
Evet.
Bana yavaş okuyorsun diyenlere ben de nereye yetişmek istiyorsunuz demek istiyordum. Da demedim. Hem acaba herkes tek hatim okumak zorunda mı, mesela bunun ikinci bir hatmi var, meal hatmi var, hani ara ara takılıp kalmak var ayette... diyemiyorsun işte. Neyse. Ya ben zor vedalaşıyorum hatmimle, bitsin diye uğraşmıyorum ki. Şimdi mesela garip bir boşluk hissediyorum. Halbuki hatmimi bitirince mukabele başladı o saniye, ama işte. Yeri ayrı. Biri kendi ağzımdan gönlümden ilmek ilmek işlendi diğeri de hem kulağıma hem dilime hem gönlüme işlendi. Hatmin kapağını kapatmadan hemen birinci sayfayı okuyanlar beni anlar. Sürekli okumak istiyorum ama bazen bir ayete öyle bir takılıyorum ki o gün 1 sayfa 1 ayetle kalıyorum. Bu iman üstünlüğü değil. Onun farkındayım. İçselleştirmek bambaşka bir şey. Onu bazen hissediyorum bazen kaybediyorum ama genel olarak ben aklımla onaylamadığımı kalbime indiremiyorum. Yoksa anlamıyorum okumayacağım gibi bir olay değil. Anladığımı okumak istiyorum o an sadece. Meal okumak hatmin alternatifi değil zaten.
Bu hatim zor oldu evet. Geldiğim nokta bu. Hem meal okuyordum hem eş zamanlı başka bir hatim takip ediyorum mukabele ile . Onun sonunda Âkif hoca ayetleri bağlamları ile açıkladıkça geri düştüm. Bazen de ok gibi ileri attı tabii aydınlandım. İşte o öyle mi bu böyle mi derken bugüne plan programla gelmedim kısacası. Bir de baktım sonundayım. Akşam yemeğinden sonra son sayfalarını okudum böyle kaldım başında. Ben bu hatmi ne için yaptım diye. Bir şey için değil. Dedim ya biri biter biri başlar. Öyle başlamıştım. Ramazan da Kur'an okunur başka ne olacak. Ama başında beklerken içimden ne geldi ise bağıra bağıra söyledim. Çünkü son günlerde o kadar yoruldum ki. Valla utanmasam, böyle alnıma yazacağım, seren de insan diye. Allahım dedim sen bu hatmi bana şefaatçi et bu dünyada . Çünkü bazen gerçekten çok yalnız hissediyorum ve asla insanları da anlamıyorum. 7 yıldır oturduğum masamdan kalktım ben. Keşke birazcık da Seren ne hissediyor denilse. Fazla değil. Hayırlısı bakalım.
Hep dedim yine söyleyeceğim. Allah beni insan olan insana muhtaç etmesin. Ben öyle bir vefa görmedim, bu saatten sonra da göreceğimi düşünmüyorum. Hiç kimsenin yalandan planlı işine gelen sevgisini de etrafımda istemiyorum. Zor günlerimin hepsini yalnız yaşadım bi bu kadarını daha yaşarım ama hiç kimseyi istemiyorum, çünkü benim programlı hiçbir sevgiye inancım yok. Kağıtsa kağıt ruhsa ruh. Ben bu hatimden canı gönülden şefaat istiyorum. Çünkü çok çok zordayım. Rabbim muhtaç etmesin.
Ve. Tabii ki bin derdin içinde de canım bavukeağmeyim. Seni çok seviyorum vallahi çok da özledim. Mekanın cennet olsun. Allah hayırlı amel defterini kapatmasın. Bayram da senin için son defa bir atak yapacağımı inşallah. Olursa olur olmazsa da Allah hepimizi affetsin. Kimde hata varsa malum etsin. Aklımızı başımıza getirsin inşallah. Amin amin amin.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.