Bazen bir kitabı okuyorsun ve olaylardan çok hisler kalıyor içinde. Kütüphane benim için biraz böyle bir kitaptı. İlk başta ne anlatmak istediğini anlamakta zorlandım ama okudukça aslında yazarın bize kütüphaneyi sadece kitapların olduğu bir yer olarak anlatmadığını fark ettim.
Kütüphane burada biraz insanın iç dünyası gibi. Her kitap bir anı, bir düşünce, bir duygu gibi duruyor. İnsan bazen bir kitabın içinde kendinden bir parça buluyor ya, yazar da sanki tam olarak bunu anlatmak istemiş.
Kitap çok hareketli bir hikâye sunmuyor ama daha çok düşünceye ve hislere dokunan bir anlatımı var. Okurken insan kendini sessiz bir kütüphanede dolaşıyormuş gibi hissediyor. Bence yazarın vermek istediği şey de biraz bu: kitapların sadece okunacak şeyler değil, insanın hayatına dokunan birer iz olduğu.
Kısa ama düşündüren bir metin diyebilirim.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.