Yavru Ceylan
Iza'nın Şarkısı,Kapı ve şimdi de Yavru Ceylan'la buradayım...Başta şunu söylemek isterim ki okuduğum her kitabından memnun ayrıldığım için cok mutluyum...Aslında son yıllarda Macar edebiyatı ile aramızda sıcak bir ilişki var
Yavru Ceylan,ilginç bir şekilde neredeyse hiç altı çizili cümlenizin olmadığı ama okurken hayranlıkla okudugunuz, üzerine uzun uzun yazılabilecek,evrilip çevrilebilecek türden bir kitap...Tek bir bilinçten çıkmıs(Estzer) tek bir hikayenin sessiz oyuncuları gibi karakterler.Sınıf farklılıkları,savaşın dönüştürdüğü savaş yorgunu insanlar,değişen roller,cocukluk travmaları ve bunun getirdigi öfke,kıskançlık,nefret belki intikam(tartışılır),özgürlük,başarı ve daha bir çok şey sahnede...Dediğim gibi anlatıcı hariç sanki herkes sessiz,her yeni bölümle merak ettiğiniz bir soru cevabını buluyor,düğümler çözülerek sona varıyorsunuz.Son ise üzerine gerçekten konuşulabilecek,göreceli bir sekilde geliyor.İlk bölümlerde biraz zorlansam da,cok severek merakla ilerledim sonrasında.
Szabó insan psikolojisini çok iyi irdeleyen ve bunu karakterlerine cok iyi yansıtan yazarlardan bana göre.Bu,bu kitapla daha da netleşti benim için.Son bir şey; Estzer'in Jan Dark ile birleştirilmesi muazzamdı.
Güç,eşitsizlik,insan ruhunun kırılganlığı arasında sessiz ama derin bir yolculuktu,sevenlerine naçizane tavsiyemdir.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.