İhmalkarlıkların elinden tuttuğu bir kız çocuğunun aslında büyüyemesini oldukça yalın bir dille anlatıyor yazar. Zorba ve belki de borderline bir babadan, sadece kendi hayatını önemseyen ve sorumluluk sahibi olmayan, anne olmanın aksine kızıymış gibi davranan bir anne.. Bunlarla birlikte sağlıklı bir ilişki; hatta bırakın sağlıklı ilişkiyi mutlu bir hayat mümkün mü ? Bunları sorguluyorsunuz.
Karakterimiz Neve’nin kendine yaptığı değersizleştirme dışında ilk aşk diye nitelediği, evlendiği Edwyn’in ona uyguladığı sistematik zorbalık, hissizleştirme, manipülasyon ve daha bir sürü korkunç davranış karşısında Neve’nin özür dilemesi..
Bu kitapla ödül almış olması biraz şaşırtıcı maalesef, güzel fakat ödüllük mü emin değilim.
Kitaptaki diyaloglar o kadar gerçekçi ki bu cümleleri ben de söyledim ya da bana da söylendi hatta şu mekanda şu tarihte diyebildim. Sanırım o yüzden beni çok rahatsız etti. Değersizlik hissettim karakterde, birisi gerçekten sarılmamış ona sanki.. Gerçekten öpmemiş, önemsememiş o da buna kendini layık görmüş gibi.
“ kişinin hayatının korkunç ölçüde hassas bir kararlılık gerektirdiği düşünüldüğünde, öyle değil mi ama? Hakikaten, sorunun kalbine ulaşmak için. Kalkarsın ve rüyaların beynin ortasındaki bir boşlukta dağılıverir. Eviyenin başında, sokakta zihnine başka gölgelerde oluşur: hiçbir şeyi çözüp anlamanı istemeyen dolgun zorbalardır bunlar ve her yerdedirler.”
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.