Yine büyük beklentilerle başladığım bir Mişima kitabı hüsranla sonuçlandı benim için. Yukio Mişima’yı sevmeyi çok istiyorum çünkü hayatı ve felsefesi oldukça ilgimi çekiyor. Bu nedenle kitaplarını okumaya başladım. İlk okuduğum kitabı Satılık Hayattı. Benim için hayal kırıklığı olmuştu ve sonradan araştırdığıma göre Mişima’ya başlamak için uygun bir kitap değilmiş. Tekrar şans vermek istediğimden bu kitabını okumak istedim. Ancak maalesef bu kitap da beklentilerimi karşılamadı (Belki de sorun bende lol)
Kitapta Noboru diye ergen bir çocuk var. 13 yaşında. Kendini bir şey zannediyor,herkesi aptal kendini çok zeki sanıyor. Dünyanın gizemini çözdüğünü falan düşünüyor kendince. Buraya kadar eyvallah. Ancak Noborunun ve ilerleyen kısımlarda Ryuji’nin de dahil olduğu ve Mişimanın felsefesinin büyük bölümünü oluşturan “Yüce Ölüm” kavramı çok basit ve yüzeysel işlenmiş. Şok oldum. Çok daha çarpıcı ve etkileyici bir şekilde bu fikrin hikayeye işlenmiş olmasını beklerdim. Bildiğin “Memuriyet gibi yaşamak çok sıkıcı,adam dediğin cephede kapışır,bombaya kafa atar,bunu yapmayan kendine adam demesin” minvalinde şeyler yazmış.
Hadi diyorum tamam. Belki çocuğun hayata bakış açısının gelişmemişliğini ve toyluğunu göstermek istedi yazar. E tamam da adamın kendi hayatının bakış açısı da böyle. Kardeşim bu adam tek başına darbe yapmaya kalkıp intihar etmedi mi? Bu fikirleri ironik olarak kullanan kişi böyle bir şeye kalkışır mı? Hadi buna kalkıştın diyelim,bu fikirleri bu kadar basit ve yüzeysel bir seviyede bırakabilir mi eserlerinde?
Çocuğun annesi var bir de,Fusako. Dillere destan bir güzelliği var güya. Kadın klasik muhafazakar burjuva hallerinden başka bir eylemde bulunmuyor. Bu kadar dümdüz bir karakter görmedim. Valla bu kadar tek boyutlu bir kadın karakter yazarın cinsiyetçiliğini yüzümüze vuruyor diye düşünüyorum. Kadın dümdüz bir karakter. Ben inanamadım. Bu kadar övülen bir yazardan böyle bir karaktere inanamadım.
Ryuji de ergenlikten çıkamamış. Yok yüce ölüm,yok yüce kader diye şeyler zırvalayıp duruyor. Kardeşim git işini gücüne odaklan ya. yok kadermiş ölümmüş zartmış zurtmuş. Bir de kendini diğerlerinden üstün görüyor vs. Ya kardeşim bi salın ya. Al birini vur ötekini. Noboru ne kadar malsa sen de bir o kadar malsın abi kusura bakma.
İyi kısımlara gelecek olursak, betimlemeler güzel. Savaş sonrası Japonya atmosferini yazar güzel yansıtmış. Japonyanın havası suyu olsun,ben beğendim betimlemeleri. Ama dediğim kısımlara ben ayar oldum. Bu nedenle bu kitaba tek kelime ile Vasat diyorum.
5/10
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.