Sessiz ama bir o kadar da derin bir büyüme hikayesine tanıklık
Melisa Kesmez, bir zamandır tanışmak istediğim bir yazardı. Özellikle çok övgü alan bu kitabı 
Çiçeklenmeler, uzun zamandır okuma listemdeydi.
İyi ki daha fazla bekletmeyip alıp okumuşum bu kitabı. Yani o kadar, o kadar güzel bir kitaptı ki…
Ne yazsam ne söylesem az kalacakmış gibi hissediyorum bu kitap hakkında. Sanırım Türk edebiyatı ilk 10’uma giren bir kitap oldu. O kadar iddialıyım bu konu hakkında.
Ana karakterimiz, 50’lerine merdiven dayamış, hayatı ıskaladığını düşünen, bu zamana kadar sessizce hiç kimseye, hiçbir şeye dokunmadan yaşamış Türkan. Kitap, Türkan’ın eşi Orhan’ın ölümüyle başlıyor. İlk 30-40 sayfada Türkan’ın
bu ölüm üzerine hissettiklerini, düşündüklerini,
eşi Orhan’ın hayatındaki yerini (fiziki olarak bulunan ama manevi olarak olmayan) okuyoruz.
Bunu okurken aynı zamanda yazar eşyaların anatomisini yapıyor. Bundan hiç bu kadar keyif alabileceğimi düşünmemiştim. Giden birinin ardında bıraktığı eşyaların üzerinden bu kadar derin, aynı zamanda sade bir anlatım…Bence
bu kadar kolay değil. Ama Melisa Kesmez bunu çok güzel yapmış. Bunu yaparken gündelik hayatta kullandığımız kelimeleri öyle şiirsel bir şekilde kullanıyor ki, diline hayran kalmamak elde değil. Neyse konudan saptım geri döneyim, dönmezsem şayet bu inceleme sadece ‘Melisa Kesmez’e Övgü’ incelemesi olacak :)). Türkan, eşi Orhan’ın ölümü üzerinden birçok içsek sorgulama yapıyor. Kendisinin eşinin hayatındaki yeri, o zamana kadarki evliliği, sevgiyi hiç tatmamış olması, annesini erken yitirisinin hayatı üzerindeki kalıcı etkileri, en çok da ‘kendi hayatındaki kendi yerini’, yani hayatı üzerinde söz sahibi olabilmeyi sorguluyor. Ve fark ediyor ki, şu zamana kadar içinde yaşadığı dünyaya, özellikle kendi hayatına hep uzaktan bir seyirci gibi bakmış. Hiç içine girmemiş, müdahale etmemiş, belki de edememiş.
Peki bu uyanış ve büyüme hikayesi nasıl mı başlıyor? Şimdi onu anlatayım. Bir gün Orhan’ın kardeşi Ayşe ile Türkan, Orhan’ın “ben öldükten sonra karavanı satın.” Vasiyeti üzerine karavanı incelemeye iniyorlar. Nasıl yapalım edelim diye.
Sonra Türkan evden uzaklaşma isteğinin de etkisiyle o gece karavanda yatmaya karar veriyor.
Ve fark ediyor ki, uzun zamandır uyuyamadığı için ona haram olan gecelerden ilk defa o gece karavanda uyuduğu huzurlu uyku sayesinde sıyrılıyor. Bir gün Ayşe ve kocasıyla Balıkesir’de miras kalmış bir arsa üstüne sohbet açılıyor. Türkan’a o anda bir şekilde esiyor buralardan gitme, yeni bir maceraya atılma fikri. Bunun üzerine bu isteğini belirtiyor görümcesine. Ayşe de onu sonsuz destekliyor ve Türkan yola çıkıyor.
Tüm bu filizlenmelerin başlangıcı Balıkesir’deki karavan kampında baş gösteriyor. Orada ulaş adında oldukça hayat dolu bir gençle tanışması, Türkan’ın hayata bakışını, kendine bakışını kökten dercesine değiştiriyor. Çok güzel bir dostlukları oluyor. Ve Türkan hayatını kökünden değiştiriyor.
İstanbul’a taşınıp ulaşın marangoz abisi alinin yanında yepyeni bir hayata, en önemlisi de umut dolu, yağmurun yeni ekilmiş bir tohumu kabartışı gibi daha minicik ama aynı zamanda çok büyük bir adım atmış oluyor YAŞAMAYA.
Bu kitap bana çok güzel şeyler hissettirdi. Daha 18 yaşında olmama rağmen 48 yaşındaki türkanla özdeşim kurdum resmen. Yeri geldi onun yaraları benim yarammış gibi hissettim, yeri geldi onu dinleyen eski bir dost gibi. Ama hep hayatın içinden ve hayat gibi.
Çok umut dolu bir kitaptı. İnsan bazen bir şeylerin sonuna geldiğini sansa da, her şey bitti böyle gelmiş böyle gider diye ister istemez düşünse de, hayat bu. Ne zaman ne olacağı hiçbir zaman belli olmaz. Betonların içinden nasıl olur da bazen çiçek büyürse, kalbimiz de dondugunu zannettiğimiz bir an aniden çiçeklenebilir. Benim için kitaptan aldığım en güzel mesajlardan biri kesinlikle bu.
Çook uzun bir inceleme olduu. Ama bu kitap bunu hak ediyordu. Daha bir sürü şey söyleyebilirim ama bazıları da benim içime kalsın :). İyi ki Melisa Kesmez ile tanışmışım. İçimde bütün kitaplarını bir anda bitirme isteği var şu an. Ama bastıracağım bu isteği, çünkü tüm kitaplarını bir anda bitirip sonra uzun bi süre beklemek istemem ;). Çok şükür ki yazarımız genç, kalemi açık olsun, bize bol bol güzel eser versin inşallah. Keyifli okumalar…1000Kitap
Melisa Kesmez, bir zamandır tanışmak istediğim bir yazardı. Özellikle çok övgü alan bu kitabı Çiçeklenmeler, uzun zamandır okuma listemdeydi.
İyi ki daha fazla bekletmeyip alıp okumuşum bu kitabı. Yani o kadar, o kadar güzel bir kitaptı ki…
Ne yazsam ne söylesem az kalacakmış gibi hissediyorum bu kitap hakkında. Sanırım Türk edebiyatı ilk 10’uma giren bir kitap oldu. O kadar iddialıyım bu konu hakkında.
Ana karakterimiz, 50’lerine merdiven dayamış, hayatı ıskaladığını düşünen, bu zamana kadar sessizce hiç kimseye, hiçbir şeye dokunmadan yaşamış Türkan. Kitap, Türkan’ın eşi Orhan’ın ölümüyle başlıyor. İlk 30-40 sayfada Türkan’ın
bu ölüm üzerine hissettiklerini, düşündüklerini,
eşi Orhan’ın hayatındaki yerini (fiziki olarak bulunan ama manevi olarak olmayan) okuyoruz.
Bunu okurken aynı zamanda yazar eşyaların anatomisini yapıyor. Bundan hiç bu kadar keyif alabileceğimi düşünmemiştim. Giden birinin ardında bıraktığı eşyaların üzerinden bu kadar derin, aynı zamanda sade bir anlatım…Bence
bu kadar kolay değil. Ama Melisa Kesmez bunu çok güzel yapmış. Bunu yaparken gündelik hayatta kullandığımız kelimeleri öyle şiirsel bir şekilde kullanıyor ki, diline hayran kalmamak elde değil. Neyse konudan saptım geri döneyim, dönmezsem şayet bu inceleme sadece ‘Melisa Kesmez’e Övgü’ incelemesi olacak :)). Türkan, eşi Orhan’ın ölümü üzerinden birçok içsek sorgulama yapıyor. Kendisinin eşinin hayatındaki yeri, o zamana kadarki evliliği, sevgiyi hiç tatmamış olması, annesini erken yitirisinin hayatı üzerindeki kalıcı etkileri, en çok da ‘kendi hayatındaki kendi yerini’, yani hayatı üzerinde söz sahibi olabilmeyi sorguluyor. Ve fark ediyor ki, şu zamana kadar içinde yaşadığı dünyaya, özellikle kendi hayatına hep uzaktan bir seyirci gibi bakmış. Hiç içine girmemiş, müdahale etmemiş, belki de edememiş.
Peki bu uyanış ve büyüme hikayesi nasıl mı başlıyor? Şimdi onu anlatayım. Bir gün Orhan’ın kardeşi Ayşe ile Türkan, Orhan’ın “ben öldükten sonra karavanı satın.” Vasiyeti üzerine karavanı incelemeye iniyorlar. Nasıl yapalım edelim diye.
Sonra Türkan evden uzaklaşma isteğinin de etkisiyle o gece karavanda yatmaya karar veriyor.
Ve fark ediyor ki, uzun zamandır uyuyamadığı için ona haram olan gecelerden ilk defa o gece karavanda uyuduğu huzurlu uyku sayesinde sıyrılıyor. Bir gün Ayşe ve kocasıyla Balıkesir’de miras kalmış bir arsa üstüne sohbet açılıyor. Türkan’a o anda bir şekilde esiyor buralardan gitme, yeni bir maceraya atılma fikri. Bunun üzerine bu isteğini belirtiyor görümcesine. Ayşe de onu sonsuz destekliyor ve Türkan yola çıkıyor.
Tüm bu filizlenmelerin başlangıcı Balıkesir’deki karavan kampında baş gösteriyor. Orada ulaş adında oldukça hayat dolu bir gençle tanışması, Türkan’ın hayata bakışını, kendine bakışını kökten dercesine değiştiriyor. Çok güzel bir dostlukları oluyor. Ve Türkan hayatını kökünden değiştiriyor.
İstanbul’a taşınıp ulaşın marangoz abisi alinin yanında yepyeni bir hayata, en önemlisi de umut dolu, yağmurun yeni ekilmiş bir tohumu kabartışı gibi daha minicik ama aynı zamanda çok büyük bir adım atmış oluyor YAŞAMAYA.
Bu kitap bana çok güzel şeyler hissettirdi. Daha 18 yaşında olmama rağmen 48 yaşındaki türkanla özdeşim kurdum resmen. Yeri geldi onun yaraları benim yarammış gibi hissettim, yeri geldi onu dinleyen eski bir dost gibi. Ama hep hayatın içinden ve hayat gibi.
Çok umut dolu bir kitaptı. İnsan bazen bir şeylerin sonuna geldiğini sansa da, her şey bitti böyle gelmiş böyle gider diye ister istemez düşünse de, hayat bu. Ne zaman ne olacağı hiçbir zaman belli olmaz. Betonların içinden nasıl olur da bazen çiçek büyürse, kalbimiz de dondugunu zannettiğimiz bir an aniden çiçeklenebilir. Benim için kitaptan aldığım en güzel mesajlardan biri kesinlikle bu.
Çook uzun bir inceleme olduu. Ama bu kitap bunu hak ediyordu. Daha bir sürü şey söyleyebilirim ama bazıları da benim içime kalsın :). İyi ki Melisa Kesmez ile tanışmışım. İçimde bütün kitaplarını bir anda bitirme isteği var şu an. Ama bastıracağım bu isteği, çünkü tüm kitaplarını bir anda bitirip sonra uzun bi süre beklemek istemem ;). Çok şükür ki yazarımız genç, kalemi açık olsun, bize bol bol güzel eser versin inşallah. Keyifli okumalar…·
1 +1'leme
·32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.