Ben Eylül’ü okurken, olaylardan çok karakterlerin iç dünyasına odaklandığımı fark ettim. Mehmet Rauf, karakterlerin duygularını oldukça ayrıntılı anlattığı için roman daha çok psikolojik bir derinlik kazanıyor.
Okurken dilin yer yer ağır olduğunu düşündüm. Bunun nedeni de Servet-i Fünun etkisi. Bu durum eserin edebî yönünü güçlendirirken, bazı bölümlerde okumayı yavaşlatabiliyor.
Karakterlere baktığımda ise hepsinin oldukça gerçekçi ve derinlikli olduğunu düşünüyorum. Özellikle ana karakterlerin iç çatışmaları çok belirgin. Duygularıyla mantıkları arasında kalmaları, onları daha insani ve inandırıcı yapıyor. Hiçbiri tamamen iyi ya da kötü değil; daha çok kendi duygularının içinde sıkışmış insanlar gibi görünüyorlar.
Benim için en dikkat çekici nokta, karakterlerin duygularını açıkça ifade etmek yerine çoğu zaman içlerinde yaşamalarıydı. Bu da romanda sessiz ama yoğun bir gerilim oluşturuyor.
Genel olarak romanın, insan psikolojisini ve duygusal karmaşayı başarılı bir şekilde yansıttığını düşünüyorum. Ancak hızlı ve olay odaklı bir hikâye bekleyenler için biraz ağır ve yavaş gelebilir.
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.