“Ben uykulu ve uyuşuk huzura alışmışım, fırtınalara tahammülüm yok.”
Ahh Oblomov Yazarın bir ayda yazdığı, benim ise bir günde 320 sayfa (rekorum sanırım) okuyarak iki buçuk günde bitirdiğim bu eser, benim için unutulmazlar arasına girdi
Harika kurgusu, duygusu, hikayenin derinliği, anlatım dilinin güzelliği ve akıcılığı ile bugüne kadar yazılmış en iyi klasiklerden ilk 3’e girer bende Oblomov. Öyle etkileyiciydi.
2011’de 28 yaşımda okumuş ‘Aman ne uyuşuk adam’ deyip kapağı kapatmıştım. Bugün 42 yaşımda bambaşka duygularla bitirdim kitabı
Oblomov’un uyuşukluğunu, hiçbir şey yapmak istemediğini bilmeyen yoktur. Gonçarov, 1857’de, bir ay gibi kısa bir sürede yazdığı bu eser hakkında: “Bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve onu ancak kağıda geçirmek kalmıştı.” diyor. Oblomovluk diye bir kavram ortaya çıkıyor.
Bu kitabı bu kadar özel yapansa; hikayenin işlenişindeki duygulu, akıcı ve başarılı derinlik bence.
Oblomov; ciddi işleri düşünürken acı çeken, içine kapanıp, kendi hayal dünyasında yaşayan; insanoğlunun yarım, donuk, bulanık bir hayali, bir gölgesi gibi. Onun için atılacak her adımın kesin ve korkusuz olması gerekiyor. Tek istediği, günlerin hiç bir kaygı taşımadan, hiçbir yeni şey olmadan geçip gitmesi. Oblomov’un düşünceleri ve niyetleri bir başkasının yardımı olmadan gelişemiyor. İşte burada devreye en yakın arkadaşı giriyor. Ştolts; Oblomov’un temsil ettiği her şeyin tam zıttı; karışık ve zor durumlarda hiç kendini kaybetmeden, ruhunda hiçbir bunalım olmadan cesurca yeni şeyler öğrenmek için yaşayan biri. Dönem dönem onu bu uyuşukluktan çıkarsa da, bunu istikrarlı bir şekilde gerçekleştiremiyor.
Peki ya aşk? Aşk onu kalıcı olarak değiştirebilir mi? İşte bu noktada hikayeye giren Olga ve Oblomov’un hikayesi, kitabın en heyecanlı bölümleriydi. Yazar burada; hayata ve aşka dair, insanın en karanlık ve aydınlık yönlerini öylesine incelikle işlemiş ki, müthiş bir edebiyat
Oblomov’u okurken onu kürekle dövmek istedim, onun sözleriyle güldüm, onunla heyecanlanıp, onunla üzüldüm. Ve tüm karakterler öyle gerçekçiydi ki, hepsiyle tanışıp, 1857’de yaşadım. Oblomov, Ştolts, Olga, Agafya, Zahar Unutulmayacaksınız
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.