"Eğer bir acıyı dindiremiyorsan ondan kurtulmanın tek yolu, kendini daha büyük bir acıya maruz bırakmaktır."
Handan, Halide Edip Adıvar'ın 1912'de yayımlanan en önemli eserlerinden biri ve Türk edebiyatında kadın psikolojisini derinlemesine işleyen ilk romanlardan biri olarak kabul ediliyor.
Kitabın mektup tekniğiyle yazılmış olması romana Handan karakteri, dönemin koşullarında idealize edilmiş ama aynı zamanda çok gerçekçi çelişkiler yaşayan bir kadın portresi çiziyor.
Handan karakteri, dönemin koşullarında idealize edilmiş ama aynı zamanda çok gerçekçi çelişkiler yaşayan bir kadın portresi çiziyor. Zeki, kültürlü, merhametli, kararlı, güçlü bir kadın ama aşk, vicdan azabı, toplumsal baskılar ve kendi iç çatışmaları arasında sıkışıp kalıyor.
Gençliğinde Nazım’a duyduğu aşkı reddedip Hüsnü Paşa ile yaptığı evlilik, vicdanını kemiren bir yük haline geliyor; sonrasında Refik Cemal ve Neriman üçgeninde yaşanan duygusal gelgitler ise trajediyi doruğa çıkarıyor.
Roman boyunca Handan’ın kendini bulma çabası, aslında II. Meşrutiyet dönemi Türk aydınının (özellikle kadınlarının) Doğu-Batı arasında, gelenek-modernite arasında, aşk-akıl arasında yaşadığı sancıları da yansıtıyor.
Handan’ın en güçlü yanı, psikolojik derinliği ve kadın kahramanın kusursuz bir “ideal” değil, yaralı, çelişkili, insanî bir varlık olarak sunulması. Halide Edip burada kendini de kısmen yansıtmış gibi görünüyor; kendi hayatındaki entelektüel arayışlar, evlilik deneyimleri ve toplumsal cinsiyet rolleriyle mücadelesi Handan’da hissediliyor.
Eğer psikolojik derinlik, kadın bakış açısı, aşkın yıkıcı gücü ve dönemin toplumsal eleştirisi ilgini çekiyorsa Handan hâlâ çok etkileyici ve okunmaya değer bir klasik.
İyi okumalar.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.