Uçan SınıfEdebiyat & Roman
Alman yazar Erich Kästner’in “Yazdığım en iyi kitap!” dediği Uçan Sınıf, ilk kez 1933 yılında yayımlanmasına rağmen çekiciliğini ve sıcaklığını hiç kaybetmeyen bir eser. Klasikler arasına girmiş unutulmaz bir çocuk romanı olarak bilinse de onu yetişkinlerin de okuması gerektiğini düşünüyorum, bir zamanlar çocuk olduklarını hatırlamaları için. “Ne yazık ki büyüdük!” dedirten bir kitap. Benzer çocuk kitaplarının, asıl yetişkinlik döneminde okunmasının türlü faydaları var. Hiç çocuk olmamış gibi rol yapmaya devam edip kendilerine güldüren olgunlaşamamış yetişkinlere özellikle duyurulur. Yaşınız hangi sayılardan oluşursa oluşsun siz de bir zamanlar çocuktunuz. Ben çocukken babaannemin dünyaya yaşlı olarak geldiğini zannederdim. Yaş aldıkça dünyaya yetişkin olarak geldiklerini zannedenlerle karşılaşmaya başlayınca işin farklı boyutları olduğunu anladım. Biri çıkıp söylesin onlara, çocukluk dönemini yok sayarak büyümüş olmuyor insan. “Şans eseri bizden birkaç yaş daha büyüksünüz diye, canınızın her istediğini yapamazsınız.” (s. 89) notunu da buraya düşüyorum. Kästner’in romanı dostluk, büyüme ve ahlâk üzerine dokunaklı bir hikâye. Yazıldığı dönemin Almanya’sının ekonomik ve politik iklimini yansıtıyor. Kästner, kitapları Naziler tarafından yakılan pasifist bir yazardı ve bu durumun, kitaplarına tarihsel bir önem kattığını belirtmek lazım. Kitabın adının neden “Uçan Sınıf” olduğunu da bırakalım okur kendisi keşfetsin. İşte kitaptan bir başka alıntı daha: “Adaletsizlikten, pek çok insan adaletsizlikten dolayı acı çekiyor.” (s. 119)
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.