Bugün yeni bir küfür öğrendim. Sen kusursuzsun.
Şubatın ikinci haftasında Robert Pattinson ile Jennifer Lawrence'in her şeyden uzak bir banliyöye taşınıp doğa içinde bir evde çocuk büyüttükleri filmi izlemeden önce İstiklal'de kitapçıyı dolaşırken onlarca kitap arasından seçip aldığım kitap.
O film de bir kitaptan uyarlamaymış. Bence bu kitabın da filmi olsa harika olurdu. Filmini izlemek istediğim bir kitaptı. Film gibi okuduğum.
Reading slump ya da o tarz şeylerde olup hiçbir şeye odaklanamadığım için bir aydan fazla elimde sürünmüş ince bir kitap olsa da gerçekti. Belki gerçek olduğu için tek celsede bitmedi.
Filmi olsa bir nesle hitap edeceği kesin. Hiçbir zaman kusursuz bir hayat kurma düşüm olmadı. Son zamanlarda izlediklerimden, okuduklarımdan ve her şeyden referansla kusursuzluğun ne kadar çatlak olduğunu, öncesinde mükemmelliyetçiliğin noksanlık olduğunu düşündüğüm gibi düşünüyorum ve hissediyorum. Wabi sabi yani. Japonlar beni etkilemeyi sürdürüyor.
Bu roman da bana çekici bir yanı olsa da kusursuzluk denen şeye dikkatli yaklaşmak gerektiğini düşündürdü.
Kusursuzsa orda bir sorun vardır yani. Çok da kusursuz olmamak lazım. Blanchot okuyacağım bunun üzerine hazır ivme almışken.
Okurken keyif aldım doğru seçimdi.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.