Peki, çevremizdeki insanların bizde hep mükemmeli aradıkları gerçeğini de kabul edelim mi? Mükemmel eş, mükemmel arkadaş, mükemmel çalışan, mükemmel evlat…
Onların istediği gibi insanlar olduğumuz sürece bizden iyisi yok, değil mi?
Ya olmadığımız zaman?
Önceden yaptıklarımızı yapmadığımız ya da yapamadığımız zaman?
O ana kadar sorunsuz işleyen o makine bozulduğu, “ hata verdiği” zaman?
İnsanlar diyorum, yapılan iyilikleri çabuk unutmakla meşhurlar.