Kitabı elime alıp başladığım günden bitirdiğim şu ana dek 158 gün geçmiş. Hiçbir kitabı okuyup bitirmem bu kadar uzun sürmemişti. Şu an en büyük pişmanlığım şu ki: Bu kitabı neden yaz tatilinde, sakin ve telaşsız bir zaman diliminde okumadım.
Kitabın kapağını okuduğumda beni güzel bir polisiye bekliyor diye düşünmüştüm. Ama kitabın ilk 200 sayfasının hiç de polisiye ile alakası yoktu. 582 sayfalık kitap, yüzeysel olmayan yoğun bir anlatım ve acaba alışılmış polisiye roman tadını ne zaman almaya başlayacağım beklentisi... Bütün bunlar yoğun iş hayatında okuma modu düşük benle harmanlanınca kitabın ilk 200 sayfası bir sürüncemeye dönüştü. Sonraki 200 sayfa biraz daha içine çekti kitap beni. 9 günlük ara tatilde işimi kolaylaştırdı tabii. Ve son 150-200 sayfa aktı gitti. Büyük bir kısmında oflayıp pufladığım bir kitabın en sonunda beni bu denli kendisine hayran bıraktığı pek yaşanmış bir şey değil. Sondaki ters köşe de bunda etkili oldu. Bendag ile başlayan romanın esas oğlanı Bendag gibi görünse de asıl hikaye Tagan ve Zeey'den çıkıyor. Ve tabii Gameen'den...
Kitabın sonunda yazarın bu romanı 15 senede yazmış olduğunu öğrenince sevindim, 15 senede yazılan bir roman 5 ayda anca okunurdu zaten diye.
Kitaba dair fikirlerim en sonda 180 derece değişmiş olsa da ilk başların hala haddinden fazla uzatıldığını düşünüyorum. İyi ki dediklerimden oldu, tavsiye ederim.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.