Pinar, Ardahan'da yaşayan, babalari köy öğretmeni olan bir ailenin dördüncü ve en son çocuğudur. Aralarında iki yaş olan abi ve ablaları gibi o da okula gitmektedir. Kemal bey, kızlarının okumasını, ileride elleri tutacak bir meslek sahibi olmasını istemektedir. Diğer çocukları okulla ilgili herhangi bir sorun yaşamamasına rağmen Pınar, okulda öğretmeni okuma dersi yaptirdiginda heyecanlanma, harfleri ve kelimeleri karıştırma, okuduğunu anlamama gibi kendininde neden olduğunu bilmediği sorunlar yaşamaktadır. Olaylar 1967 senesinde geçtiği için o zamanın koşulları ile zaten öğretmenleri de dahil olmak üzere kimse Pinar'in disleksi olduğunu anlamaz ve hayatında derin izler bırakacak şekilde davranırlar. Tüm okul hayatı boyunca yaşadığı ve yaşamak zorunda kaldığı durumlara rağmen Pınar, üniversiteyi bitirip öğretmen olur. Öğretmenliğinin ilk yıllarında ,kendinin ayırt edemediği noktalı sessiz harfleri öğrencilerine zorlanarak öğretir ve korkulari ile yüzleşerek başarılı olur. Uzun yıllar yaptığı öğretmenlik mesleğinde Pınar, kendisi gibi 'ötekileştiren' , susturulan, dışlanan ve görmezden gelinen Umut, Kasım ve Hasan için de yaşam ışığı olur.
"İsimsizler' son zamanlarda okuduğum en anlamlı kitaptı. Çünkü buradaki yaşamlar, gerçek hayata uyarlanmamis direk tam ortasından alınarak anlatılmış. Hepimizin okul yılları oldu. Kimimiz kendi sınıf arkadaşlarımızda, kimimiz de çocuklarımızın sınıflarında kaynaştırma öğrencilerine denk geldik. Bazıları onlara iyi davrandı sevgi gösterdi elinden tuttu Pinar öğretmen gibi, bazıları da yok saydı, kötü davrandı ve "isimsizler" adını aldı. İşte bu kitap "Isimsizler" gibi davrananlara tepki için yazılmış bir kitaptir. Yok sayılıp ötekileştirmeye, kabul gormemeye bir isyandır.
Özel çocukların eğitimde hak ettikleri yeri almaları icin mücadele verilmeli, sevgi sabır ve anlayış ile toplumdan dışlamak yerine topluma kazandırılması gerektiğini en güzel şekilde anlatan bu kitabı kesinlikle okumalısınız.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.