Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Şermin Yaşar ve onun “Altı Harfli Bir Tatlı” kitabı ile geldim. Bu kitap Şermin Yaşarla tanışma kitabım oldu.
Kitabın içeriğine geçmeden önce birkaç bir şeyden bahsetmek istiyorum. Kitabın ismi beni kitaba karşı çok merak uyandırdı. Kitabın içeriğini tahmin etmede yada kitabın içinde anlatılanların böyle bir başlıkla nasıl bir bağlantılı olacağını hiç tahmin edemedim. Aslında böyle bir merak beni kitaba karşı çokça olumladı.
Kitapta, bebekken annesi tarafından terk edilmiş babası tarafından kabul edilmemiş ve dedesi ile babaannesi tarafından büyütülmüş Meltem ile erken yaşta eşini kaybeden ve çocukları tarafından yeterince ilgi görmeyen yada göremediğini düşünen Selime Teyze’nin hayatının bir rastlantı sonucunda karşılaşmalarını anlatıyor. Hem Meltem hem de Selime Teyze’nin ağzından sıra ile konuşmalarını okuyoruz. Ayfer Tunç’ta çok kullanıyor bu karakter konuşturmalarını ve benim de çok hoşuma gidiyor. Bir gün kitap yazsam ben de böyle yazmak isterdim
Kitap, temelinde acıyı işliyor. Aşk acısını, anne babaya duyulan özlemden doğan acıyı ve başka türlü çeşitli acıları. Bu acıları işlerken de Şermin Yaşar’ın dili o kadar sadeki benim kişisel düşüncem bunu bilerek isteyerek yaptığı. Çünkü anlattığı olayların örneği toplumumuzda o kadar çok fazlaki bu doğallığı bozmak istemediğini düşünüyorum. Çünkü sürekli kocasının yasını tutan ve çocuklarının onunla ilgilenmediği düşünen bir tipik Anadolu kadını ve annesiz ve bir nevi babasız büyüyen tipik bir öksüz. Bu sadelik zaman zaman dilini çok çiğleştirmiyor mu? Belki evet ama göz ardı etmek zor değil. Tabi yazarımızın çok fazla çocuk kitabı yazmış olması da dilini etkiliyor.
Ayrıca Şermin Yaşar’ın Anadolu’yu bu kadar iyi tanıması beni mutlu etti. Çünkü bazı beyaz yaka yazarlar içinden çıktığı toplumu tanımaktan çok aciz. Uçan kaçan bir kitap değil belki ama çok samimi okurken kitabın bir yerinde kendimizi bulabileceğimiz bir kitap. Ben herkese tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar..
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.