Matt Haig ne yazsa okurum kıvamına geldim sanırım. Bir "Gece Yarısı Kütüphanesi" olamasa da, yine okurken hiç sıkılmadığım ve sonunu çokça merak ettiğim güzel bir hikayeydi diyebilirim. Gelelim bu seferki bilimkurgunun kısaca özetine...
Hikayemiz bizi ispatlanmamış bir matematik problemiyle başbaşa bırakıyor; Riemann hipotezi. Asal sayıların bir örüntüsü olduğunu söyleyen bu bilmeceyi çözmeyi başaran matematik profesörü Andrew Martin'in ilginç hikayesini okuyoruz kitapta. İlginç çünkü kendisi bu problemi çözer çözmez ortadan kayboluyor ve sonrasında çırılçıplak bir halde yeniden ortaya çıkıyor. Çıplak olması ise bu hikayede yer alan en normal şey olabilir. Çünkü Andrew Martin artık insanlardan nefret eden, savaşa anlam veremeyen, ölümlü olmayı anlayamayan bir insan olarak karşımıza çıkıyor. Ona ne olduğunu, neden farklı davrandığını, neyi amaçladığını da hikayeyi okudukça anlamaya başlıyoruz.
İnsan olmanın amacı nedir? Bu dünyada mutlu olmanın yolu nedir? İnsanlar doğası gereği hep kötü müdür? diye soruyor Matt Haig kitap boyunca... Bunlara belki biz farklı cevaplar verecek olsak da, insanın özünde iyi olduğuna olan inancımızı pekiştiriyor hikaye. Bu sonsuz evrende başka dünyalar, başka yaşamlar, başka bilinçler ve başka bilmediğimiz her şey olabileceğini unutmayarak, bugünümüzü en güzel şekilde yaşayalım o halde. Dünya dönüyor ve biz bu döngüdeki yerimizi çoktan aldık bile...
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.