·528 syf.····Okunma: 21 Mart 2026 00:15 İnceleme yazmak için 2 gün bekleyen ben...
Yeni bir kitapla geldim ve bu kitap benim 175.kitabım oldu. Kendimi tebrik ediyorum...
Mıh 1- Kör talih kitabı wattpadda beğenilip güzel okunması olup basılan bir serinin giriş kitabı. Kitap 528 sayfa, 27 bölüm, bölümler ortalama uzunlukta, min 6, max 36 sayfa. Akıcılığı, bence, iyiydi, 5 üzerinden 3,5-4 aralığında değerlendirebilirim. Sıkıldığım sayfalar max 10-20 sayfa olabilir, o da ağır dram olan yerlerinde ve bana göre anlamsız olaylarda. Kitap ne kadar 500+ sayfa gibu görünse de, bölümler akıyordu ve zaten bölümler de oldukça kısa (ya da o kadar 40-50+ sayfalar yazan yazarlar okudum ki, bu sayfalar çok az geliyor...) Yani kısacası, okurken zorlanmaz ve devam ettikçe devam edeceğiniz bir kitap olmuş.
Kitabın 21 bölümün zamanında wattpaddan okuyup sonradan kitap halinde devam ettiğim için konusuna hakimdim. En baştan söyleyeyim, konusu güzel, evet, karakter gelişimleri güzel yazılacağı 1.kitaptan da hissediliyor, bu da güzel, karakterlerle bağ oluşabilir, travmalı geçmişe sahip erkek ana karakter seviyorsanız, güzel, Gün ışığı-huysuz, kıslanç erkek, erkek seviyorsanız, güzel, sadece ana karakter kızın yanında uysallaşan, insanileşen, geri kalan hayatında robot gibi, acımasız ve korkulan, İQ'sü yüksek, dahi adlandırabileceğimiz bir erkek karakter arıyorsanız, güzel olarak değerlendirip beğenebileceğiniz ve bağlanabileceğiniz bir seri.
Gelelim benim fikirlerime. Ben bağlandım mı? Bence, ortalama. Ama onu söyleyeyim ki, okumağa heyecanla başlamıştım, konusu benlikti, bazı olayları tam benim sevdiğim tarzdaydı. Ama ne yalan söyleyeyim, ana erkek de, ana kadın da sevilebilir, hype'lanabilir karakter olsalar da, benim için wow aşık olacağım, öleceğim, bağlanacağım karakterler olmadılar. Ama tabi ki, bu sadece başlangıç. Yani ne kadar sevilebilir bir kitap olsa da, bence, wow farklı ve özgün bir konusu yok.
Kitapta aksiyon sahneleri yer-yer işlenmişti, yani kitap monoton ilerlemiyor. Ama mesela bazı olaylar fazlaydı ve "Olmasa da olur", "Eee yani bu olayla ne oldu ki güya", diyebileceğimiz bazı sahneler de vardı hem kitabın ortalarında, hem de sonlarına yakın.
♤ SPOİLER- mesela Elif ve Alinin kaçırılması, ya da Levent beyin Elifi denemesi için yaptırdığı o olayın 1 gram değeri yoktu benim için, sedece boş sahne gibi okuyup geçtim.
Karakterlere gelirsek:
1. Elif karakter tam bir Gün ışığı karakteriydi, huzur kokan, bir çiçek olsa, huzuru simgeleyün bir çiçek olurdu ve Siraç bunu ona fazlasıyla hissettiriyordu.
2. Siraç- sonraki kitaplarda güzel karakter gelişimi okuyabileceğimiz bir karakter. Çünkü normalde robot gibi bir adam okuduk, sadece Elifin sevgisiyle, ona olan zaafıyla değişebilen bir karakter. Umarım sonraki kitaplarda Siraçın da bakış açısından bir kaç bölüm okuyup hislerini daha iyi anlarız.
3. Eylül ve Demir çok komikdiler. Bu kitapta güzel takma isimler var. Demirin her defasında Eylüle Bal kazanı demesi çok sevimli ve komikti.
4. Elifin ailesix arkadaşları hayal olacak kadar güzel ve ideal, destekleyici aile olduğu için fazla söyleyenecek bir şey yok.
5. Elifin annesi Bahar hanım da güzel anneydi, ama bazı gerçekleri söylememe konusunda BİBY'deki Celina hanımı hatırlattı...
6. Esine asla hanım diyemeyeğim. İğrençlik örneği adeta! Ne anne, ne de hanım... Sadece bir kukla...Emirin kuklası...
7. Levent beyi asla anlamadım. Adamın bir duruşu yok! İyi mi, kötü mü, hangi kitapta anlayacağız, merak ediyorum. Ya da bu adam bipolar...
8. Emir karakterini bu kitapta sadece yazarın bakış açısından az-maz okuduk, sadece Siraça her olayda köpek deyişini ve onu küçümsemesini biliyoruz. Siraçla dialogları, geçmiş, sonu nasıl olacak, merak ettiğim konulardan.
Kitapta en güzel ve huzurlu hissettiren sahneler çocuk yuvasındaki müdire Hüsna hanım, çocuk karakterlerle Elifin, arkadaşlarının, Siraçın ilişkilerini okuduğum sahnelerdi. Hele ki küçük Ali ve Siraç...Okuyun, anlayacaksınız...
Hiç beklemezdim, ama kitapta yetişkin içerik sahneleri vardı ve böyle sahneler giriş kitabında da vardı. Ben böyle içeriğin olduğu kitaplar okurken daha çok 2.kitapta yakınlaşmalar, 3 ve 4.kitaplarda da max 1-2 yetişkin içerik olduğunu görmüşlüğüm çok. Ama bu serinin 1.kitabında 250-300-cü sayfalardan sonra yakınlaşma sahneleri başlıyor. Hatta sonuncu bölümlerde baya büyük bir yakınlaşma sahnesi de vardı. Bir az garip geldi. Garip gelmesinin sebebi bir az erken olduğunu düşündüğümden. Ama aralarındaki o çekim sahneleri güzel yazılmıştı, buram-buram hissetmek mümkündü.
Son olarak yaralı erkek karakter, gün ışığı kadın karakter, sadece kadın karakterin yanında insanileşen erkek karakter, aralarında güzel hissedilen çekim sahneleri ve aksiyon sahneleri, intikam, travmatik geçmişler gibi trope'ları seviyorsanız, bir şans verebilirsiniz.
Benim için 7,5/10, ama 8 veremem, o yüzden 7/10.