Ötekiler duygularını başkalarıyla beraberlik atmosferinde gevezeliklerle harcarlar. Yakınlıklarla köreltirler. Aşk hakkında her şey okumuşlardır, duymuşlardır. Ve aşkın ortak bir kader olduğunu bilirler. Onunla bir oyuncak müştasına oynarlar. Tıpkı ilk sigaralarını içen erkek çocukları gibi onunla böbürlenirler.
Oysa bana gelince benim içimi dökebileceğim kimsem yoktu. Kimse bana bir şey öğretmemiş ve beni uyarmış değildi. Deneyimsizdim ve her şeyden habersiz. Kendimi kaderime bir uçurma atlarcasına teslim ettim.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig