Cahil Filozof, kısa olmasına rağmen insanı düşündüren ve yer yer rahatsız eden bir metin. Voltaire bu kitapta bilginin sınırlarını, insanın kendinden ne kadar emin olabileceğini ve aslında ne kadar az şey bildiğimizi sorguluyor. Ama bunu ağır bir felsefi dille değil, daha sade ve yer yer ironik bir anlatımla yapıyor.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, yazarın kesin cevaplar vermek yerine sürekli soru sorması oldu. Sanki “bilmiyorum” demenin bir zayıflık değil, aksine bir farkındalık olduğunu hatırlatıyor. Bu da kitabı klasik anlamda bir felsefe metninden biraz daha farklı bir yere koyuyor.
Voltaire’in yaklaşımı biraz alaycı. İnsanların her şeyi bildiğini sanmasına karşı ince bir eleştiri var. Bu da metni hem düşündürücü hem de yer yer gülümseten bir hâle getiriyor. Ama o gülümsemenin altında ciddi bir sorgulama yatıyor.
Kitap çok uzun değil ama hızlı okunacak bir metin de değil. Çünkü her bölümde durup düşünmek gerekiyor. Özellikle bilgi, inanç ve insan aklı üzerine söyledikleri, günümüzde bile geçerliliğini koruyor gibi hissettirdi.
Cahil Filozof bana şunu düşündürdü: İnsan aslında en çok bildiğini sandığı konularda yanılıyor. Ve belki de gerçek bilgelik, her şeyi bildiğini düşünmemekte. Kısa ama etkisi uzun süren, sakin ama derin bir metin.
·
544 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.