Merhaba herkese, bugün bilimkurgunun büyük ismi Arthur C. Clarke'ın #Rama serisinin ilk kitabı ile geldim. Seri toplamda 4 kitaptan oluşuyor, kalanı çevrilecek mi bilmiyorum. Bir de ara kitaplar var. Klasik bir bilimkurgu romanı olmasına rağmen hâlâ taze hissettiren bir kurgusu var ve birçok ödül almış. Adaylık da değil, direkt ödül. Bu arada filmi çekiliyor. Kitap 22. yüzyılda geçiyor. Güneş Sistemi'ne hızla yaklaşan devasa silindir şeklinde bir cisim keşfediliyor. Bu cisim "Rama" adını alıyor.İnsanlık böyle bir şeye daha önce hiç rastlamamış. Rama'nın bir kuyruklu yıldız mı, yoksa dev bir uzay gemisi mi olduğu sorusu büyük merak uyandırıyor. Olayların merkezinde, araştırma için görevlendirilen Endeavour gemisinin mürettebatı bulunuyor. Mürettebat Rama'nın içine giriyor ve orada bambaşka bir dünya ile karşılaşıyor. Kitabı iki bakış açısından okuyoruz: Bir tanesi Rama'yı incelemeye giden mürettebatın bakış açısı, diğeri de bilim adamları ve politikacılardan oluşan yeni kurulmuş Rama komitesinin bakış açısı.
Bu iki bakış açısı tam olarak orada gibi hissettiriyor size. Sanki o anda tüm bunları haberlerde takip ediyorsunuz ya da uzayda mürettebatla birliktesiniz. Komutan Norton karakteri öne çıkıyor. Onun liderliği ve sakinliği sayesinde ekibin keşifleri düzenli ilerliyor. Norton'u çok sevdim çünkü mantıklı kararlar alıyor, aynı zamanda mürettebatını korumaya çalışıyor. Diğer karakterler biraz daha geri planda ama her biri görevde önemli bir rol üstleniyor. Clarke daha çok karakterlerin duygularını değil, bilimsel ve keşif yönlerini ön plana çıkarıyor. Yani kitaptan yüksek bir karakterizasyon beklentiniz olmasın. Clarke daha çok ortam oluşturmada ve bilim kurgu atmosferinde yetenekli.
Arthur C. Clarke'ın yazım tarzı çok sade ama bilimsel detaylarla dolu. Rama'nın içindeki yapılar, yapay gökyüzü, denizler ve şehir benzeri alanlar betimlenirken çok net bir görsellik sağlıyor. Clarke'ın en güçlü yanı insanı sürekli merak içinde bırakması. Ben de her sayfada "acaba şimdi ne göreceğiz" diye düşündüm. Beni en çok etkileyen şey kitabın keşif atmosferi oldu. Clarke korku ya da aksiyondan çok hayranlık uyandıran bir bilinmezlik yaratıyor. İnsanlığın kendini küçücük hissettiği bir evren tasviri var. Kitapta tetikleyici unsurlar yok ama bilinmezlik karşısında duyulan endişe yoğun şekilde hissediliyor.
Kitapta #firstcontact #spaceexploration #mystery #hardsciencefiction tropelarını görüyoruz. Bana Stanisław Lem'in Solaris'ini hatırlattı çünkü orada da anlaşılması güç bir yabancı yapıyla karşılaşma var. Aynı zamanda Clarke'ın kendi 2001: Bir Uzay Destanı kitabıyla da ruh olarak benzerlik taşıyor..
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.