Kitabı baştan sona bir tanışıklık duygusu ile okudum. Neredeyse bütün hikayeleri. Çocukluğumun hatıraları, Yaylacık köyü dedem ve ninem onların anlattığı hikayeler, Edremit, ilk gençlik okul yıllarım ve kasaba ufku ile İstanbul'un semtlerine onyedi yaşında atılmış ilk adımlarım.... Fatih, Balat, Bayrampaşa, Çarşı... Korkular, savaş, vazgeçiş, aşk, evlilik ve çocuklar. Gülhan Tuba Çelik sanki bu hikayeleri yaşadığım ya da şâhit olduğum olaylardan esinlenerek yazmış gibi o kadar tanıdık Tabii bunda yörüklükten gelme ortak kökler hayata bakıştaki iç cızlaması ve yazarın her türden insanı gözlemleyebilen yeteneği ve empati gücü etkili. Yazar gündelik hayatın içinden bir çok insanın hikayesini yine gündelik hareketleri ile ama insanın iç dünyasının derinlerine inerek sade akıcı bir tonda yazmış. Bazen hayal bazen gerçek bazen şiir birbirine karışmış sanki. Sait Faik'in İstanbul'unu çok seven bana yine çok hoş geldi tüm bunlar. Arada bir kullandığı yöresel kelimelerse hikayelere renk katmış. Kaçırmayın okuyun derim bu hikayeleri
Evsizler Şarkı SöylerGülhan Tuba Çelik